Öğrenci isyanı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Öğrenci isyanı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

6 Aralık 2010 Pazartesi

STAJYER: Kaderin Kötü Bir Oyunu


Yaz geldi, bitti ve gitti. Yaz gelince benimde staja gitmem gerekti. Binbir türlü zorluklarla staj bulduktan sonra Koç gibi şirkette çalışacağım için mutluydum. Koç.Net'in Network Güvenliği departmanında çalışcak ve çok şey öğrenecektim! Meğer bir komedi-dram'da başrol oynayacaktım da haberim yokmuş.

"İş hayatı zordur", dedi büyüklerim. Hak verdim, hepsini dinledim. "Hazır ol her an her şey olabilir, sana bağırabilirler bile", dediler. "Peki" dedim ve kendimi buna hazırladım. Fakat karşılaşacağım şeyin, yanlış yaptığım için kızılması değil, düpedüz aile terbiyesinden yoksun kişilerin saldırısı olacağını düşünmemiştim. Bazen insan yaşamadan anlamıyor, tam olarak hayal edemiyor. Bilinçaltlarındaki aşağılık kompleksini "stajyer" olduğu için karşısındakinden çıkaran bir takım kişiler vardı karşımda. Yaşça küçük, genç ve orada sadece 1 aylığına bulunmanın dayanılmaz zulmü! Sonuç? Sonuca geleceğiz...

Peki neler yaşadım?

Bir kere bütün bir hafta boyunca kimse benle konuşmadı. Büyük bir hevesle gittiğim iş yerinde önüme konan laptop dışında hiçbir iletişim kurulmadı benle. Açık ofis şeklinde dizayn edilmiş iş yerinde, kabak gibi ortada durduğum halde bir günaydın/iyi akşamlar bile denmedi bana. 10 saat boyunca boş boş oturmaya gittim, o kadar. Tek kelime edilmeden 1 haftam geçti.

Sonra, bazı ufak selamlaşmalar oldu. Bir ara bana bir şeyler de gösterdiler hani. 20 iş günü olan stajımın 3 günü böyle geçti. Geri kalanında ben günün 10 saatini çöpe atıyordum. Komik olan, departmanımda 2 adet bayan bulunmasına rağmen onlar diğerlerinin yaptığı günyadın/iyi akşamlar kombinasyonunu bile söylemekten acizdi. Yanımdaki masadaki çalışana bişey demek için geldiklerinde bile, çok afedersiniz, popolarını bana dönerek konuşuyorlardı. Gerçi buraya kadar her şey normal aslında. Stajda adam gibi şeyler öğrenen insanlar çok değil. Ama 2 adet olay var ki beraber gülelim diye anlatıyorum. Yazık yazık onlara :P.

Efendim ilki bir garip kültablası yüzünden oldu. Çalıştığım (hala çalıştığım diyorum. Koltuk işgal ettiğim diyim) yerde her katta bir teras var. Teras diyorlardı bildiğiniz balkona, neyse. İşte orada kendim gibi stajyerlerle öğle arasında otururken onlar kavhe almaya gitti. Ben kahvesever olmadığım için yerimden kalkmadım, nasıl olsa onlar da masaya geri dönecekti. Arkadaşlardan biride sigara kullanıyor bu arada. Neyse ben otururken biri geldi ve önümdeki kültablasını hiçbir şey demeden aldı. Tam gidiyordu şoka girmiş bendeniz panik bir sesle:


"Bir dakika bir dakika, onu alamazsınız." dedim. Adamdaki cevvap:
"Neden?"
"Arkadaşlar gelecek birazdan biz kullanıyoruz onu.", hayır önümde duran kültablası için adama açıklama yapıyorum hale bakın. Adamdaki cevap ise efsane!
"Orada boş duruyordu ama?!"
"Ama arkadaşım gelince sigara içecek o yüzden biz kullanıyoruz onu.", hala salak gibi açıklama yapmaya devam ettim, evet.

Şimdi gelelim adamın muhteşem tepkisine. Dikkatinizi çekerim ben sadece çok şaşkınım, zerre sinirlenmedim. Zaten karşımdaki büyüğüm olduğu için tepki göstermek terbiyeme aykırı.

"Al ya al! Tamam ya korktum aman al. Korktum valla al kültablasını istemiyorum!" böyle dedi ve bitmedi. Dibimde duran arka masaya oturdu ve arkadaşına "korktum" muhabbeti yapmaya devam etti. Bende duyuyorum gayet net tabii.

Sorarım sizlere şimdi, nedir bu? Bu şahısın amacı nedir? Kendinden genç ve oranın çalışanı olmayan bir kişiye böyle davranma lüksünü nereden bulmuştur?

Stajyer iseniz herkes size her şeyi yapmayı doğuştan hak sayıyorlar. Ama neden derseniz meçhul. Oraya bir şeyler öğrenmeye gelen üniversite öğrencilerini insan yerine koymamayı kural bellemiş hepsi. İnsan muamelesi göremiyorsunuz.
Gelelim diğer olaya.

Ofisler, açık ofis şeklinde. Kübik denilen plastik plakalar ile ayrılıyor her yer. Herkes meydanda :D.
Hal böyle olunca aynı departmandaki masalarda yan yana. Büyük bir masayı bir plaka ile ortadan bölmüşsünüz kadar dipdibeyiz. Kısaca yan masada ne oluyor hem duyuyor hem görüyoruz. Bu arada söylemeyi unuttum, baktım ki bir şey öğreten ve takan yok bende kendim araştırarak bir şeyler öğreniyordum. O staj defteri nasıl dolacaktı yoksa? Etrafımdakilerin konuşmalarında geçen terimleri araştırıp bilgi topluyor ve küçük bir deftere not ediyordum. Resmen casusluk yaptım yahu. Onlar sonradan öğrendi ama ben orada çalışıyordum aslında. Kendimce bir şeyler öğrenmeye çabalıyordum. Eh, bunu da en iyi internetten yapıyordum. Bu cümlemi unutmayın, nedeninini şimdi anlayacaksınız.

Alt kattan yanında bir lise stajyeri ile bir kişi, yan masamdaki çalışanın yanına oturdu ve başladılar sohbete. Orada lise stajyerleri de staj yapıyor tabii. Neyse işte, dört kız bir erkekmiş bu stajyerler. Bu da erkek olanı yanına alıp gelmiş. Yok efendim staj bitmeden birini ayarlayamazsa yuh'muş, onlar olmasa bile arkadaşlarından birini ayarlaması lazımmış. Kimseyi bulamazsa döveceklermiş. Bu fırsatı kaçırmamalıymış falan da filan. Klasik bir muhabbet. Ben de hiç takmıyorum, önümdeki laptopa konsantreyim o an. Sonra arada şöyle bir laf geçti:


"Sizin burada da kız stajyer var ama, o işe yarmaz ya tüm gün internetin başında." Ben hiçbir şey anlamadım. Bahsedilen ben miydim? Bunu doğrulayan ise yan masamdaki çalışan oldu:

"Oğlum o kız üniversite stajyeri."
"Hadi ya?"

Bahsedilen bendim evet. Yaşımdamn küçük gösterdiğim için lise stajyeri sanılmıştım. Ama önemli olan bu değildi, bu nasıl bir muameleydi. Duyacağımı adı gibi iyi biliyordu o kişi. Ama hiç umrunda değildi belli ki. Şaşkınlıkran hiçbir şey diyemeyen ben ise duymamış gibi yaptım. Zaten kısa zaman sonra kalkıp kendi katlarına döndüler.

Buradan o kişiye seslendiyorum! O bilgisayar syesinde ben o staj defterini doldurdum be! Sen bilmiyor musun ordakileri, iş verdiler de biz mi yapmadık! İşim olsa onu yaparım, demek ki iş verilmiyor gel bunu eleştir hadi! Boş oturmaktan en rahatsız olan bendim ama bu elimde olan bir şey de değildi. Bunun için beni nasıl böyle iğrenç bir tabirle suçladı o kişi anlamış değilim. Ayrıca duyacağım ortamda böyle saçma bir muhabbete konu edilmem de hiç hoş değildi.

Kısaca, iş yerlerinde nedensiz bir biçimde psikolojik baskı var. Bu da bir nevi taciz diye düşünüyorum. İnsanların karşılarındaki gençlere böyle saçma şekillerde davranma nedenini ise çözmüş değilim.
Fakat gariptir ne çay taşıdım ne de fotokopi çektim :D. Belki bunları yapsam bu kadar sıkıcı geçmezdi xD.

15 Eylül 2010 Çarşamba

IBM'de Sınava Girmek Bir Başkadır



Uzun zamandır yazmadığım için staj maceralarımı ve ondan önce "nasıl staj bulma çabası" sarfettiğimi anlatamadım tabii. Her şey bir yana IBM'in İngilizce Yeterlilik Sınavı(!) adı altında yaptığı garip, ürkünç ve sinir krizi geçirten sınav bir başka!

Efendim ben, yüksek ortalamasına rağmen bir türlü staj bulamamış bir insandım. Mail yolu ile CV gönderdiğim yerlerden ise "bir" cevap bile gelmiyordu. Gel zaman git zaman, fark ettim ki etrafımdaki arkadaşlarımın çoğu tanıdık vasıtasıyla staj bulmuşken ben ortada kalmıştım! CV yolladığım şirketler tarafından ekilmiş ve genç kız hayallerimle oynanmıştı! O sıralarda haberdar olduğum IBM'in sınav ile stajyer alacağı haberine umudu bağladım. Sınav başvurum kabul edildiğinde (öyle herkesi de kabul etmiyolar o.O) bir İngilizce Yeterlilik Sınavı yapılacağını belirten bir mail aldım. Her şey hoş, gerisi boştu. İngilizce'den 4 dönemdir AA ile geçen ben, hiçbir şeyi dert etmiyordum. Ama gelin görün ki aşk, aman pardon IBM ne eyledi!

Salı günü sınava girecektim. Heyecan vardı elbette ama kendimi teselli ederek üstesinden gelmeye çalışıyordum. İngilizce Yeterlilik Sınavı deyince akla "reading, writing, vocabulary" gibi kısımlar geliyor değil mi? Hatta ben konuşmaya bile hazırdım. Sonra Pazartesi akşamı "yahu bir bakayım bu adamlar neler sormuş, belki forumlarda geçen yıllarda girenlerin izlenimleri vardır." diyerek internette araştırmaya başladım. Gerçekten de aradığımı bulmuştum, ama dumur olarak... Efendim bu mevzu bahsi geçen İngilizce Yeterlilik Sınavı hiç de öyle anladığınız türden değilmiş. 95 soruluk, bunun 70 sorusu IQ'nuzu ölçen son 25 soru da matematik problemleri olan bir garip sınavmış meğer. Ama haklarını yemeyelim! Tüm sorular İngilizce. Bilgisayar ekranını yumruklamak isterken o ekranı aslında ne kadar sevdiğimi hatırlayıp vazgeçtim. Problem nedir ben hatırlamıyorum!!! Ünversiteyi kazanalı neredeyse 3.5-4 sene olacak(hazırlık da okudum çünkü). Bu süre zarfında bir problem çözmedim. Bari türev integral soraydılar -_-'. Hemen internetten ÖSS öğrencileri için işçi-havuz problemlerinin konu anlatımını izledim ve bazı şeyleri hatırladım.

Neyse ertesi gün gittik sınava.Asıl komiklik burada başlıyor. Buraya kadar her şey normaldi.
Sınava girdim ve ilk bölümde 40 soru sayılarla ilgili IQ soruları olduğunu ve 30 dk'da mı ne bitirmemizi istediklerini söylediler. İkinci bölüm 30 soruydu ve şekillerden oluşan IQ sorularından oluşuyordu. 25 soruluk son bölüm -matematik problemlerinden oluşan- ise 25 yada 30 dk.ydı. Ve sınav 60 dk. Tabii sınavın test olmasının güzelliğini yanında bir de kendilerini ÖSYM sanarak 4 yanlışın (ya ad 3tü) 1 doğruyu götürmesi durumu da var! Şimdi sorun şurada -hepisini geçtim-, bize yapılan psikolojik baskı! Zaten sınavın başlamasına yakın orada çalışanlardan bir kısmı gelip tanıdıkları öğrencilerle merhabalştılar. Sınava gerek yokmuş dedim o an ama neyse hadi girdik biz yine. Psikolojik baskı dediğim de bu değil aslında. Şimdi başlıyor!

Sınava girdik ama ilk 30dk bittiğinde şu sesle irkildim:

"İlk bölüm için 30 dk.nız bittiiii! Yani şey tabii sürenizi nasıl kullanacağınız size kalmış ama bizim istediğimiz bu sürede ilk bölümü bitirmeniz. İsterseniz ikinci bölüme geçin isterseniz devam edin."

Bu durumda siz olsanız ne yapardınız? Ben panikledim doğrusu. Ne yapayım derken zaten bir iki sorum kalmıştı bırakıp ikinci bölüme geçtim. Aradan zaman geçti ve o korkunç ses tekrar yankılandı:

"İkinci bölüm için ayrılan süre bittiiiii! Ama tabii sürenizi nasıl kullanacağınız size kalmış."

Şaka mı yapıyorsun teyze! Dalga mı geçiyorsun! ÖSS'de de her bölüm için ideal süre yazar ama kimse uyarmaz! Niye konsantrasyonumu bozuyorsun! Manyak mısın -_-'?

Ama durun daha bitmedi! Sınavdaki bir arkadaş şöyle, mantıklı bulduğum bir soru sordu:
"Bu bölümlerden hangisinin puanı daha yüksek? Hayır ona göre ağırlık verelim."diye bitirdi sözlerini gülerek. Ben de güldüm, doğruydu. Ama yanlış olan kısım ise cevap veren kadının soruyu cevaplamaktan çıkıp nerdeyse sınav sonuna kadar konuşmasıydı :S. Hangisinin puanı daha yüksek söylemeyeceklerini belirtti. Tamam bu lafı ettin sus değil mi? Ama yoooook. Yok bu sınav ne kadar önemliymiş, yok kendisi bu sınavı ne kadar beğeniyormuş, yok bizim analitik zekamızı ölçmek için yapılıyormuş bıdı bıdı bıdı.

Kadına karşı o an içimde uyanan kin ve nefretle görüntü bulanıklaşırken bir de silgimi paylaşma nezaketini gösterdiğim çocuğun tüm sınav boyunca silgiyi önümden çekip alması ve ben alamayacağı bir yere koyunca da sanki kırk yıllık dostmuşuz gibi

"Silgiyi versene." demesi??? Silgiyi kafasına atarak vermem lazımdı ama sınavdayız diye ben yine kibar davrandım. Ama artan sinir katsayım ve beynimde ölen hücrelere kim acıyacak? Kim onlara nezaket gösterecek?!

Sınavdan çıktığımda "kazansam da gelmem be!" diyerek sinirden çatlarcasına yürüdüm gittim.

Bu olayı anlattığım yakın bir arkadaşımın tepkisi ise şu oldu:

"Her şey tamam da sen o konuşan kadına nasıl bağırmadın hayret ettim!"

Dediği doğruydu. Bazı çevrelerce sıcak ve sakin görünsem de yakınlarım bilir ki çabuk sinirlenir ve istemeden tepkimi ortaya koyarım. Ama arkadaşım yanılmıştı, ben kadına elimde sıktığım kalemi fırlatmak istiyordum! Ne bağırdım ne de o kalem elimden kurtulup kafasının ortasına yapıştı...

Sonuç ne oldu peki? Bilmem. Sizi alacağız ya da katıldığınız için teşekkürler ama olmadı gibi bir mail almadım. Daha doğrusu hiçbir şey gelmedi IBM'den bana.

IQmuzu ölçerlerken, hani her şeyi düşünmüşler ya, doktor niye getirmemişler? Hadi bakalım doktor kontrolünde yapılsaymış?

Böyle salak saçma bir sınavda sinir krizi geçirdiğimle kaldım. Staj buldum gerçi, hem de gayet güzel bir yerde. Oradaki maceralarımı da ilerleyen günler de anlatacağım. Sonra da staj bulduğumun haftasında Turk.net beni arayıp görüşmeye çağırdı. Yok dedim ben bir yere kabul edildim gelmeyeceğim. IBM kısmetimi mi açtı ne???

6 Mart 2009 Cuma

Bir Teselli Ver

Ne bahtsız bir insan evladıyım! Yeni dönem, dehşet'ül vahşet modunda giderken, ben böyle bir garip oldum. Şiddetle teselliye ihtiyacım var burdan bu çıkar bu ders programı altında. Aslansın, kaplansın falan desinler bana xD.
Hal böyle olunca, ben de dedim ki geçen dönemim bir değerlendirmesini yapayım bugün.

1.İnsanları tanıyamasınız. Sizi ayakta alkışlayanlar gün gelir, "Biraz daha konuşursan küfür edicem!" gibi güzide bir tehditte bulunurlar. Hem suçlu hem güçlü tanımını bu arkadaşın üstüne yapıştırıyorum. Heee bir de diyorum ki "Biliyorum ulenn gerçeği! Sen yaptın!"(Olay şudur. Diğer blogumdaki oylama yıldızlarına, bana gıcık bir arkadaş 1 verip kaçıyordu. Yakaladım inkar etti,bunu üzerine bu lafı etti. Yakalandı çünkü xD. Hani süperdi yazılarım?? Bırak yaa!).
*Sonuç: her kuşun eti yenmez xD! Böyle de yakalarım, yüzüne de vururum!

2.Konuşurken çok canım diyenden kaçacaksın! Yok bunla bir anım. Zaten hiç hoşlaşmadım çok canım cicim ,aşkım, böceğüm tiplerinden. Mesafem bellidir. Ama bunu bir kere daha Dallas'ı aratmayan bölümümdeki olaylarda gördüm. Bil ki arkandan küfrediyor! Aynen böyle arkadaşım, aynen böyle! Çok fazla vıcık vıcık olan insan, gerçek düşücelerini kapatmaya çalşıyordur :P. Test edildi onaylandı. TSE dagası eksik o da olacak!
*Sonuç: yerin yağ ile kaplı olduğu bir ortamda, hoş bir şekilde kayarak eğleneceğim derken kafa üstü çakılmak.

3.Ayrıldığın insanla arkadaş kalamazsın! Ben hiç yaşamadım yaşayamam da xD. O ne yaa? "Hadi ayrıldık arkadaş kalalım heeey." Olayı mutlu son ya da Avrupayi bir havaya büründürme durumudur bu. Her ayrılık acıdır. Arkadaşlık ayağına bir şey çıkmaaaaz.
*Sonuç: sepeti koluna herkes kendi yoluna.

4.Moda Tasarımı okuyanlar uzay gibidir. Kocaman bir boşluktur diğer bir deyişle. Onlara uzaktan bakanlar, gördükleri ufak parıltılara yaklaşmak ister(bknz. yıldızlar), ama yakına gelindiğinde sadece şekli bozuk krater parçaları görürsünüz.
O kadar makyajın altında ne yatıyor sanıyorsunuz xD!
Heee bir de, gerçeği gördüğünüzde ve gözleriniz açıldığında kocaman bir boşlukta asılı kalırsınız. Dünya ise, uzayınızdaki tek renk olur birden. Yeşilli mavili :P.
*Sonuç: körebe oynarken duvara toslamak.

5.Zor ders yoktur, zor hoca vardır. İsteyen hoca o dersi kolaylaştırarak anlatır. Ama kendi fesatsa yapacak bir şey yoktur. Sorun sizde değildir, rahat olun. Salak falan değilizi! Hocalarda bir bozukluk var!
*Sonuç: bu madde hocalara gösterilmeyecektir xD. Topumuzu yakarlar valla.

6.Sınavdan sonra konuşulmaz! "O soruyu ne yaptın, bu soruyu ne yaptın!" soruları adam öldürme nedenidir. Benim gibi sınav çıkışı pılınızı pırtınızı toplayıp gidin evinize. Konuştukça moraller bozulur. Kimin doğru yağtığını asla bilemezsiniz...Belki sizinki doğru ya da başkasınınki...Hatta uzaktan sizi dinleyen tipler neden susuyor dersiniz? Onlar mı dorğuyu biliyor yoksa! Kafayı yemek içten değil :).
*Sonuç: sessizlik yemini etmiş, ninja modu.

25 Ocak 2009 Pazar

Tam Gaz Devam

Finallere tam gaz devam ederken üniversite ahalisinden sıyrılmış bulunmaktaydım.Birkaç gün için de olsa kafam rahattı.Dün(cumartesi) İngilizce sınavım vardı ama,vizede olduğu gibi gayet güzel geçti.Ama asıl olay diğerlerinde xD!
Yana yakına burda haykırdığım derslerimden biri olan Fizik-1'den geçmiş bulunmaktayım!Yani ben de anlamadım ama geçmişim yahu :D!Vizem iyi değildi.İçimde "yanlış bölümemi gedim!"diye yeniden ÖSS'ye girmeyi düşünen bir yanım vardı.Ama finale gelince;
"EeeH!Yeter be!Otur çalış kızım!"dedim ve aşırı gururm ön plana çıktı yeniden.
Evet,kısaca fiziğe adam gibi çalıştım ve geçtim arkadaşlar!Tek okunan notum o şu ana kadar.
Matematik için ise burdan hocamızdan özürdiliyorum :D!Adam ne melekmiş yahu!Bize o atladığı konuladan hiçbirini sınavda sormadı.Zaten anlatımı da iyi sağolsun.Yok yok,ben çok seviyorum hocayı!Adam prof.falan ama öyle kompleksli prof.lardan değil.Tek sorun,işlemin sonucu yanlışsa sorunun gidişatından puan vermiyor xD!Napalım biz onu böyle de seviyoruz.
Yahu matematikçi deyince,hocanın öğrencilik yıllarında yaşadığı ve bize anlattığı bir şey geldi aklıma.Hemen onu da sıkıştırayım şuraya.
Hocamız üniversite öğrenciyisiken,o zamanlar cafeler falan yok tabii,kahvelere giderlermiş.Hayır komik olan,orda okey de oynuyolar,çay da içiyolar ama ders de çalışıyolarmış xD!Yok yok,en komiği bu değil!Ayda bir de içmeye giderlermiş.Bizim sınıftan bir arkadaş çıkıp,
"Ooo!Hocam azmış ya ayda bir!Biz her hafta gidiyoruz!"demesi bir kahkaha koyvermemize neden oldu.
Şimdi gelelim hocaın macerasına.Bir gün pavyona gitmişler xD!Yanların iki de kardeşleri gibi sevdikleri kız arkadaşları varmış!Kızlar demiş bunlara,
"Yahu çok merak ediyoruz.Bizi de götürün,bir görelim!"diye.
Aman yapmayın etmeyin,ne işiniz var diye dil dökerlerken kızlar kazanmış.
Neyse gitmişler pavyona(!).Hoca diyorki,
"Hayatımda böyle zor bir anım daha olmadı!İki kız,iki erkektik,biz o iki erkek kızların etrafında resmen barikat kurduk içeri girerken."Adam hala anlatırken terliyor yahu :D!
Girmişler bunlar içeri.Kızlar eğlenmiş bi de!Ma hoca ve arkadaşı,kızlar bunlara emanet olunca ölüp ölüp dirilmişler.Sonra da fazla kalmadan çıkarmışlar dışarıya kızları.Hee kendileri geri grimiş tabii!Yok yok,şaka :D!Bir ömür yetmi adama o panik.
İçeride ne görmüşler derseniz,bir çingene çıkmış dansöz.Yanında bir de cüce varmış tef çalan.Yahu tam sirk gibi!Pavyon pavyon dedikleri bu muymuş?!.
Şarkı söyleyen birileri de çıkmış da,oranın o basık ve dumanlı ortamı bildiğimiz gibiymiş.
Şu çingene ve tef çalan cüce olayını,Türk filmlerinde de görüyorduk ya boşuna değilmiş meğer :).
Şimdi programalama sınavın ne zaman dediğiniz duyar gibi oluyorum :).O da çarşamba.Zaten tek derdim o kaldı,matematik ve fiziği atlattık çok şükür.

Amaaaaaaaaaa....Burda yazdım mı bilmiyorum ama asıl kazığı biz İnkılap hocamızdan yemiştik vizede...

İnkılap hocamızdan müthiş kazık!!!

Sene başında ilk derste bize,
"Bakın kesinlikle test sınavı yapamam!Hiç yapmadım yapmayacağımda!Umutlanmayın adam gibi çalışın!"demişti.arada homurdanma ve fısıltılar eşliğinde mecbur kabul ettik.İtiraz etme şansımız yokki.
Sonra vizeye 1 hafta kala dediki,
"Dekanlıktan rica ettiler.Siz sayısal sınıfsınız,tarihle bu kadar zorlanmanıza gerek.Ben size 10 soruluk test yapacağım."dedi.Aman bir sevindik bir sevinik!
Derse de kimse girmiyor bu arada.Ben giriyorum bir de güzel not alıyorum.Kimsede not yok,birkaç kişide var onlardan biri de benim.
Ayrıca hoca Tanzimat Fermanı diye diye kendini yırttı!Ama bakın ne oldu...
Vize zamanı kağıtlar bir dağıtıldı...Test değil boşluk doldurma sınavı!Hem de 20 soru!Adam kendi içinde çelişiyor bir de!Yok test yapmam diye resti çekti ene başında,ondan sonra aman yavrularım size kolaylık tes yapayapım 10 soruluk(!)dedi ve sonuç...Sınavdaki herkesin(her bölümden)yüzünü görmeliydiniz!
Benim aldığım notlar ise sadece 6 soruda işe yaradı!O kendini yırttığı Tanzşmat'tan da bir halt çıkmadı!Çıka çıka 1-2 soru çıktı daha doğrusu.ALdığım notları eve gidince fırlattım direk!Haksızlığın daniskası denir buna!Kimse derse girmezken,derse giernlere de kazığı çaktı adam!Heee,bir de dersin adı Atatürk ilkeleri ve İnkılapları,ama sınavın çoğunda Kanuni ve Türklerin Anadoluya Gelişi gibi konulardan sorular vardı!!!
Vizeden sonraki ilk derste,
"eee hocam hani testti?"deme cesaretini buldu biri.
Hocadan gelen acı cevap ise,
"Dün dündür,bugün bugündür.Bügune bakalım geçti artık".dedi gülerek!!!
Aldığım not sınıfa göre iyi.55 alıdm ben.En yüksek 70 var 1tane,birkaç 60 ve birkaç 55 var.O 55lerden biri de benim işte.Geri kalanlar hep 35-15 arasında seyrediyor.Amaaaaaaa......Gelelim diyer duruma.Hoca çan da yapmayacakmış.Ortalamayı 60 ve 60ın üstünde tutumak lazım mecbur!Böyle de bir adam işte!
Sınav çıkışı edilen bedduaların haddi hesabı yok!Ama mustahak ona!
Finalimiz ise perşembe günü.Ben vizeden sonra adam gibi derse girmedim hocaya tepkiden.4 soru sorucakmış ama,cevabı 1 sayfalık olanlardan.Bakalım...

Şimdi tek derdim programalama.Ama çalışıyorum adam gibi bakalım...
Bir de ödev notlarımız açıklandı!!!Onu koyayım şuraya da gülmekten çatlayın xD!İlk ödev neden 0 anlatımıştım bir önceki yazımda.Ama şimdi diğerlerine ve özellikle 7.hafta ödevime bir bakın xD!Bonus soru vardı onu da yapınca(ben değil tabii) adlığım notla bölüm 1.si oldum!En sağda yazan ortalamalar sınıf ortalamsıdır.10 aldığım bir ödev var mesela,onda da herkes 10 almış nasıl bir şey anlamadık xD.Şu meşhur SUDOKu ödevimiz kendisi.
Ben bu notları aynen kopyalayıp bana yardım eden insana gönderdim.Dedim,
"Bu notlar senin hakkın!"Aynen de öyledir(0 ve 10 aldıklarım hariç)!Buyrun.

odev1=0 12.0423
odev2=70 43.8971
odev3=60 35.0735
odev4=85 27.8088
odev5=10 10.7059
odev6=40 19.3088
odev7=120 16.4118


Bana verilen domino projemi de ben yapmadım tabiiki xD!Yine!Ona dökümanı ben yazdım ama :).O kadar da olsun yani.Hıcaya sunum yapıcam sınavlar arasında.Artık kodu ezberler giderim.Üniversiteye girince her türlü işgüzarlığı da öğreniyor insan.

14 Aralık 2008 Pazar

Kim Gitsin? C !!!

Hayır hayır başlıkta bir hata yok. Gitmesi gereken C programıdır. Öyle ki,alfabedeki nefret ettiğim harf haline geldi bu C. Ama şöyle de bir şey var ki; küçük c değil de büyük C sinirimi bozuyor. Küçük c masum, tatlı,huzurlu hala...
Nedir bizim bu C dilinden çektiğimiz? Yahu, hoca adam gibi anlatsa işi bitiricez belki de! Hala daha mühendisliğe giremedeki kapıda bekliyoruz!Üniversiteyi kazandık ama gerisi yok...
İlk ödevimden de koca bir "0" aldığımı belirteyim burada. Hepsi doğru olmasına rağmen,benim dışımda(abartmıyorum)bölümün %88'i "0"ı kucakladı. İpi göğüsledik bu anlamda. Eh bizde onu sevdik,besledik, öptük başımıza koyduk...yalan!
Hocaya sorduk tabiiki;
"Hocam nedir bu durum!Yaptık sıfır aldık!" yakarışları eşliğinde.Hocamız her zamanki sakin ve melek yüzüyle şu cevabı verdi:
"Arkadaşar, bu ödevleri kendi başınıza yapmamışsınız.Kopya çekmişsiniz."
Bizden cevap:(bir uğultu şeklinde)
"Ama hocam! Yapamadık çok zor geldi!Kimimiz sınıftan arkadaşlarla beraber yaptı, kimimiz tanıdıklarından yardım aldı!"
Hocandan öldüren cevap:
"Arkadaşlar,bakın.Ödevler size bireysel olarak verilmekte.Bu nedenle ödevleri arkadaşlarınızla ya da birilerinden yardım alarak yapamazsınız(!)."
Bizden cevap:
".........."
Derin bir sessizlik oldu,evet.Ders çıkışı havada uçuşan küfürlere girmeye gerek yok sanırım(73 kişilik bölümün,56'sı erkek olunca doğal tabii).Bu cevaba kimse anlam veremedi.Benim emeğime de yazık oldu.O ödevin bir kısmını ben yapmıştım çünkü.Kime anlattıysam hocayı haksız buldu!Benim ödeve yardım eden Boğaziçi mezunu abimiz küplere bindi.Valla,o bile yardım alabileceğimiz konusunda ısrarlıydı.
Bu ödev üzerine 3 tane daha ödev yaptık.Sonuç?Hoca okumadı!!!Diğer ödevlerimizi okumadı hala.Bir tanesini okudu,%88'e sıfırı bastı yukarıda anlattığım gibi.
Yine geçen gün hocaya yakarışlarda bulunuyoruz.Şöyle bir cevap verdi kendileri:
"Neden böyle panik oluyorsunuz?Biz bu ödevleri sizlere sadist amaçlarımız olduğundan vermiyoruzki?"
Bir çıt bile çıkmadı koca sınıftan.Herkese kal geldi desem yeridir.Kimse hocanın böyle temiz amaçlarda olduğuna inanamadı demek XD.
Programlamanın temeli C dilini yapamıyorum arkadaşım!Bu hocayla olmuyor!Bizi ultra bilgili mi sanıyor bu!Deliricem bu gidişle!Son verdiği ödev ise SUDOKU!!!Yapmadım,yapamıyorum!Bir de proje çıkardı başımıza!Onu nasıl yapacağım hiiiiiiiiç bilgim yok...Yardım edecek bir Allah'ın güzel kulu da yok... :'(.
İşte bu nedenlerden dolayı C gitsin!Bu lafım bir göndermedir,C ile birlikte bizim hoca gitsin asıl!Alfabede C kaldırılsın ne diyim...Herkesin içinde aynı kin,bakışlarda aynı saldırganlık var...
Vizede 90 ve üzeri alanlar saldırıya uğrayacaktı zaten.Finallerde de böyle alırlarsa sonları çok vahim...Öss'eye bir daha girmeyi bile düşündüm ama,kaldıramam artık.Yatay geçişle okul değiştirmeyi düşünüyorum şu ara.Ama 2.sınıfın sonunda olur ancak bu.Bölüm iyi hoş ama,okulu değiştirsem yeter bana belki.
Aaaah ah!Sürün öğrenci milleti sürün!

27 Ekim 2008 Pazartesi

Mühendislik Öğrencisiyseniz...

  1. Doğa üstü güçleriniz olduğuna inanmış bir toplumla karşı karşıyasınızdır. Ama,siz sadece bir 1.sınıf öğrencisiyseniz ve merkalı sorulara cevap veremyirosanız , hor görülmeye mahkumsunuz (şu anlık):D.
  2. Eğer benim gibi bir kızsanız, kız arkadaşlarınız zorlandıkları dersleri telafi etmek için ”üst sınıflardan sevgili bulma” şeklinde cin(!)bir fikirler karşınıza gelebirler. Resmen zavallı çocukların “etinden sütüne yararlanma” girişimidir bu :). Bu rezillikten sıyrılmaya bakın. (Bu durum bütün bölümler için geçerli aslında. Özümüzde acımasız bir ırkız sanırım.)
  3. Ders programınızda “programlama” dersi varsa, İngilizce derslerinde “if,for,while” kelimlerinin geçtiği her yerde,herkesin yüzünde aynı kin ve nefreti görmeniz normaldir. Aynı şeyin sizin için de geçerli olması büyük bir olsalıktır.( Çünkü,for ve while-hatta bir de do while var-döngü dediğimiz işlere yarar programlamada. if, ise çatallanma denilen şeçenekler diye kısaca açıklayabileceğim bir olayı oluşturur. Bunlarsız kolunuz kanadınız kırıktır.)
  4. Benim gibi bir bilgisayar mühendisliği öğrencisiyseniz, bunu hazmedemeyenler çıkabilir karşınıza. Programlama yapmamış iseniz yandınız demektir. Çünkü, kendilerinin bu işi ne kadar zamandır yaptığını anlatıp, sizin hiçbir şey bilmediğinizi ima ederler. Halbuki, bizim gördüklerimizle alakalı tek bir şey yapmamalarıne karşın bundan haberdar değiller. Başıma gelen bir olayda, ”O bölümde ben okumalıydım!” diye oldukça ileri giden biriyle tanıştım geçen sene. Bunlara hazırlıklı olun. Böyle saçmalıklar yapan çok. Yani, laf sanki söylediği! Kıskançlık mı yoksa aptallık mı anlamadım… Sanki elinden aldım. Geçen sene ilk defa tanıştığım biriydi kendisi hem de.
  5. Yine bayanlara bir sözüm var. Nedense erkekler mühendislik okuyan kızları “öcü” olarak görüdüğü için, karşılarında normal birini gördüklerinde değişik tepkiler veriyorlar.Bu iyi anlamda ama :). Asılma ya da rahatsız edici bir şey yok ortada tabii.Ama,çok mu çirkin insanlar bekliyorlar acaba?
  6. Başkaları okul bahçesinde yayılmış, keyif yaparken siz, sınıflarda sürünüyor olursunuz…
  7. Ama ne olursa olsun bir karizmanız vardır ;).
  8. Anti-sosyal damgası yemek kaçınılmaz olabilir bazen, ama öyle olmadığınızı kısa zaman içinde kanıtlamak sizin elinizde. ”İnek” sınıfına ait olmayıp, aslında bunu söyleyenleri 2′ye katlar durumda olduğunuzu gördüklerinde yüzlerinin alacağı durumu düşünmek bile huzur verir insana :).
  9. Okulunuzun gurur duyduğu bölümlerinden birindesinizdir.
  10. Kız kıtlığı çeken bir gurubun üyesisinizdir :D.
  11. “Pratik Zeka” olmak ZORUNDAsınızdır.
  12. Ders çalışamamak gibi bir sorun,size vize ve finallerde yol, su, elektrik olarak geri dönmez! Acı son diyebilirz buna.Çünkü,bölümünüz bir eşit ağırlık bölümü gibi “ezberle geç” denecek türden değildir. Olmayacaktırda…
  13. Kimse anlamasa da,en matrak sınıfa sahipsinizdir. En uç fikirler burdaki adamlardan çıkar genelde ;).
  14. “Fizik ve matematiğe tapan” gibi bir sıfat yakıştırmak istense de,aslında bunlara lanet eden tarafsınızdır.
  15. Yine bir bilgisayar mühendisliği öğrencisiyseniz,bir problemi çözmek için programı yazan kadar, o problemi kendiniz çözersiniz :D.

Kısaca işiniz zordur ama,size özenen bir grup mutlaka vardır…

Bilgisayar Müh.'e GİREMEME Dersi

Geçen sene hazırlık okurken,biliyorumdum başıma gelecekleri. Biliyordum ama, susuyordum herkes gibi .Neden mi? Gerçeklerden kaçıyordum sanırım. Zorlanacaktık bu en başında belliydi. O Öss kağıdına “bilgisayar mühendisliği”ni yazarken bile biliyordum bunu. Başa gelen çekilir demiştim,ama içimde gidiyordu hani :D.

Neyse, 1 sene geçti ve geldik 1.sınıfa. Zaten baştan bir şakayla karışık uyarıyla girdik. Dekanımızın dediğini aynen aktarıyorum:

“Eğer aranızda buraya programlama yapmak için gelen varsa, buyrun arka binaya gidin! Orada istediğiniz kadar programlama yapar,çok da iyi para kazanırsınız! Ama unutmayın ki siz, her şeyden önce mühendissiniz!” Aman ne mühendis ne mühendis! Arka bina dediği de, arka binamız bizim okulun meslek yüksek okulu oluyor da, onu kast ediyor. Bunu da geçtim, geldik asıl ana derse! Adı bile yetiyor heyecan vermeye: Bilgisayar Mühedisliğine Giriş!Girebildik mi? Hayır :D!

Bu sene tek meslek dersimiz olan bu nacizane dersimize hevesle girdik. Koca bölümde 16 kız olan bizler(ben de bir kızım bunu da ileteyim),ön sıraları kapmıştık laboratuvarda. Bilgisayarları açmıştık ama, hoca kapatın dedi, o yüzden önlere dizildik. Dersi dinlemek için… Şİmdi hoca sürekli “onu biliyor musunuz,bunu biliyor musunuz” gibi sorular soruyor bize. Kimseden tık yok. Programlama dilleri, bilgisayar dili, 1byte kaç mega byte’tır gibi şeyler. Bir kişi hariç, susuyoruz biz de. Hoca en sonunda dedi ki,
”Yahu,siz hiç bilgisayara giriş dersi görmediniz mi?”

Puuuuuuuuuuuuuuuu! Dersin adı ne hocam, baktın mı programa! Bilgisayar mühendisliğine giriş yazıyor koskoca! Şimdi girmeyeceğiz de ne zaman gireceğiz pardon! Ya, başka okullardaki arkadaşlar, bilgisayarı açma kapamadan başlamış biz nelerden başladık! Bir programlamaya girdik ki, ne siz sorun ne ben söyleyeyim. Bilgisayarı açıp kapatan,ekranda simgelere tıklayıp sürükleyerek taşıyan arkadaşlarıma burdan özenerek bakıyorum! Aynı bölüm, aynı sınıf, ama gel gör ki, okul ve hoca farklı… Çok özeniyorum bildiğiniz gibi değil.
Ders çıkışı, 73 kişi kafa kafaya verip: ”Yanlış bölüm mü seçtim ben…” fısıtıları arasında,korku filmlerinden fırlama bir sessizlik yaşadık. Herkes çökmüştü. Moral falan kalmamış, dahası gözlerde aynı hayalkırıklığ vardı.

Bir de ödevimiz var tabii :D. Kimsenin yapamadığı, ama herkesin teslim ettiği meşhur “1.hafta ödevi.” Adı bu ödevin. 4 soruluktu kendisi. Herkes birilerine yaptırdı. Sonra şöyle salak şeyler oluştu tabii: ”Benim ödevimi kim yaptı biliyor musun!” bu şekilde hava attık birbirimize :D. Tam rezillik.
Benim ödevim mi? Benimkini Boğaziçi Bilgisayar Mühendisliği mezunu bir insan yaptı. Söylediğine göre, ilk ödev için biraz ağır olmuş ödevimiz. Sayın hocamız(ya o sakin görüntünün ardında meğer bir acımasızlık yatıyormuş!),2008-2009 öğretim yılına damgasını vurdu, tebrik ediyorum.

Gelelim diğer derslere. Matematikte, ”mühendis” sıfatımızdan dolayı(lanet olsunki), ışık hızıyla yarışır durumdayız. ”Siz bunları iyi biliyorsunuz çocuklar!ÖSS zamanı az mı testini çözdünüz!” diye bize gaz vermeyi amaçlayan sayın prof.’umuz,konuları 3 er 5 er atlayarak anlatıyor.Aslında anlatmıyor…Tanım yazıdırıyor,kafasına eserse çoooook kolay bir örnek çözüp devam ediyor.Hee,ama şunu demeden de geçmiyor:”35 senelik öğretmenlik hayatımda benden 100 alan çıkmadı!”. Sadist mi acaba??? Hem gaz veriyor, sonra bunu söylerek kendini tatmin ediyor sanırım.
Geçen sene, benim gibi hazırlık okuyanlar için durum çok daha kötü. Aradan geçen 1 senede çoğu konuyu yarım yarım hatırlıyoruz. Hoca “biliyorsunuz!”etiketini üstümüze zorla yapıştırırken,biz korkak gözlerin ardından tahtaya bakıyoruz.

Ya fiziğe ne diyeceğiz! Sorduğu sorulara cevap veremdik ilk ders. ”Ben doğru snıfta mıyım!Burası mühendislik sınıfı mı!” diye gürledi fizik prof.umuz… Ya kardeşim öğrenci öğrencidir! Bölümümden dolayı her şeyi bilmek zorunda mıyım!!! Zaten, her ders listeden tutup kaldırıyo sorular için! Ömrümden 10 sene gitti ya! Şimdi adımı söyleyecek diye kal kirizi geçiricem orda!Herkes aynı duyguları yaşıyor ya neyse :D.

Böyle işte.Üniversiteye girmek her şey değil malesef. Çıkmak çoook daha zor.
 


Sürünen Öğrenci Modeli © 2008. Design by: Pocket